|
خداوند
از انسانها
نسبت به اهلبیت(ع)
پیمان گرفته
است 4.
سپس خداوند
ارواح انسانها
را آفرید،
آنگاه پس از
دو هزار سال
آن ارواح را به
جسمهای ذرهای
مقید نمود. پس
از آن خداوند
جسمهای ذرهای
را در
مکانی جمع
کرد و با آنها
در مورد ربوبیت
خود عهد بست. و إِذْ
أَخَذَ
رَبُّك مِن
بَني
ءَادَمَ مِن
ظهُورِهِمْ
ذُرِّيَّتهُمْ
وَ
أَشْهَدَهُمْ
عَلي
أَنْفُسِهِمْ
أَلَست
بِرَبُّكُمْ
قَالُوا
بَلي
شهِدْنَا
أَن
تَقُولُوا
يَوْمَ
الْقِيَمَةِ
إِنَّا
كنَّا عَنْ
هَذَا
غَفلِيِنَ و (به خاطر
بياور) زماني
را كه
پروردگارت
از پشت و صلب
فرزندان
آدم، ذريه
آنها را بر
گرفت؛ و آنها
را گواهي بر
خويشتن
ساخت؛ (و
فرمود:) آيا من
پروردگار
شما نيستم؟
گفتند: آري،
گواهي مي دهيم!
(چنين كرد
مبادا) روز
رستاخيز
بگوييد: ما از
اين، غافل
بوديم؛ (و از
پيمان فطري
توحيد بي خبر
مانديم) اعراف 172 ص 173 قال امیرالمؤمنین(ع) ... إِنَّ
اللَّهَ
خَلَقَ
الْأَرْوَاحَ
قَبْلَ
الْأَبْدَانِ
بِأَلْفَيْ
عَامٍ امیرالمؤمنینع
فرمود : ... همانا
خداوند خلق
نمود
ارواح{انسانها}
را دو هزار
سال قبل از اینکه
بدن {های
ذرهای} آنها
را خلق کند. الكافي 1
438 بحارالأنوار 24
126 بصائرالدرجات 86 15 تفسيرالعياشي 2
248 تفسيرفراتالكوفي 229
دلائلالإمامة 260
قالص
أخذ الله
الميثاق من
ظهر آدم
بنعمان يعنى
عرفة فأخرج
من صلبه كل
ذرية ذرأها
فنشرهم بين
يديه كالذر
ثم كلمهم
وتلا أَ لَسْتُ
بِرَبِّكُمْ
قالُوا بَلى حضرت رسول
الله (ص)
فرمودند:
خداوند
پيمان گرفت
نسبت به
پادشاهان و
سروران (اهل
بيت ع) از نسل آدم
يعني به
معرفت آنان.
سپس همه
فرزندان آدم را
كه آفريده
بود از پشتش
بيرون آورد و
در جلويش آنها
را مانند ذره
پراكنده كرد.
سپس با آنان سخن
گفت و فرمود: ألَسْتُ
بِرَبِّكُمْ
قالُوا بَلى (آيا
من خداي شما
نيستم؟
گفتند: بلكه،
هستي.)
عوالىاللالى ج1
ص182 عن
زرارة قال
سألت أبا
جعفر ع عن قول
الله « وَ إِذْ
أَخَذَ
رَبُّكَ
مِنْ بَنِى
آدَمَ» إلى «
أَنْفُسِهِمْ»
قال أخرج الله
من ظهر آدم
ذريته إلى
يوم القيمة
فخرجوا [و هم]
كالذر ،
فعرفهم نفسه
و أراهم نفسه ،
و لو لا ذلك ما
عرف أحد ربه از امام
باقر(ع) در
مورد آيه «وَ إِذْ
أَخَذَ
رَبُّكَ
مِنْ بَنِى
آدَمَ إلى
أَنْفُسِهِمْ»
سئوال شد،
فرمودند:
خداوند
فرزندان آدم
را تا قيامت
در حالي كه به
صورت ذره
بودند از
پشتش بيرون
آورد خداوند
خود را به
آنان
شناساند و نشان
داد و اگر اين
چنين نبود
احدي
پروردگارش
را
نميشناخت.
تفسيرعياشى ج2
ص40 بحارالانوار ج5 ص258 عَنْ
حُمْرَانَ
عَنْ أَبِى
جَعْفَرٍ ع
قَالَ إِنَّ
اللَّهَ
تَبَارَكَ
وَ تَعَالَى
حَيْثُ
خَلَقَ
الْخَلْقَ
خَلَقَ
مَاءً
عَذْباً وَ
مَاءً
مَالِحاً
أُجَاجاً
فَامْتَزَجَ
الْمَاءَانِ
فَأَخَذَ
طِيناً مِنْ
أَدِيمِ الْأَرْضِ
فَعَرَكَهُ
عَرْكاً
شَدِيداً فَقَالَ
لِأَصْحَابِ
الْيَمِينِ
وَ هُمْ
كَالذَّرِّ
يَدِبُّونَ
إِلَى
الْجَنَّةِ
بِسَلَامٍ
وَ قَالَ
لِأَصْحَابِ
الشِّمَالِ
إِلَى
النَّارِ وَ
لَا
أُبَالِى
ثُمَّ قَالَ
أَ لَسْتُ
بِرَبِّكُمْ
قالُوا بَلى
شَهِدْنا
أَنْ تَقُولُوا
يَوْمَ
الْقِيامَةِ
إِنَّا
كُنَّا عَنْ
هذا غافِلِينَ
.... امام
باقر (ع)
فرمودند:
خداوند
تبارك و
تعالي چون
خلق را
آفريد، آبي
شيرين و آبي
شور و تلخ آفريد
و آن دو آب را
به هم آميخت و
از روي زمين
گلي برگرفت و
آن را خوب
ماليد. به
اصحاب يمين
در حالي كه
مانند
مورچگان
ميخزيدند
فرمود: «به سلامتي
به سوي بهشت
(برويد)». و به
اصحاب شِمال
فرمود: «به سوي
دوزخ، باكي ندارم»
سپس فرمود
آيا من
پروردگار
شما نيستم؟ گفتند:
«بلكه چنين
است». تا در
قيامت
نگويند ما از اين
ماجرا غافل
بوديم... بصائرالدرجات ص70 كافى ج2
ص8 بحارالانوار ج26 ص279 بحارالانوار ج64 ص113 |